Blog

Pierwsze przebiśniegi w moim ogrodzie pojawiły się wcześnie. Ten sam gatunek, który w Polsce zakwita znacznie później, tutaj reaguje na inne warunki. Nie na kalendarz, nie na „właściwy moment”, lecz na temperaturę, światło i wilgotność. Przyroda nie przyspiesza ani nie opóźnia rozwoju — ona po prostu odpowiada na środowisko, w jakim się znajduje. Ta obserwacja bardzo łatwo przenosi się na myślenie o rozwoju człowieka. W terapii często spotykam osoby, które pytają: „co jest ze

Zaufanie w relacji nie pojawia się nagle. Nie jest decyzją ani aktem woli. Raczej procesem, który dojrzewa w czasie, w rytmie wielu drobnych doświadczeń bycia z kimś – widzianym, słyszanym i traktowanym poważnie. Z mojej perspektywy terapeutycznej zaufanie rodzi się tam, gdzie obecność drugiego człowieka jest przewidywalna i regulująca. Gdzie reakcje są wystarczająco spójne, a granice – jasne. To w takich momentach układ nerwowy uczy się, że relacja nie musi oznaczać zagrożen

Od stycznia 2026 roku wraz z Iwoną Nowakowską zapraszamy do udziału w rocznej grupie terapeutycznej w Bedford . To przestrzeń, w której możesz spotkać się ze sobą i z innymi – w atmosferze uważności, autentyczności i wzajemnego wsparcia. Podczas wspólnej pracy będziesz mieć okazję lepiej zrozumieć swoje emocje, relacje i wzorce zachowań ,uczyć się nowych sposobów bycia i stopniowo odzyskiwać kontakt ze sobą . Dla kogo jest ta grupa: dla osób zmagających się z depresją, lękiem

Dla kogo jest ta grupa? Zapraszam kobiety i mężczyzn, którzy: -doświadczają lęku, depresji lub przewlekłego napięcia, -czują się...

Od tysięcy lat człowiek uczył się życia, obserwując naturę. To ona była pierwszą nauczycielką: pokazywała, jak budować domy, jak szukać...

Kiedy słyszymy słowo „dysleksja”, zazwyczaj myślimy o dzieciach, które w szkole mają trudności z czytaniem, pisaniem i ortografią. Tymczasem badania jednoznacznie pokazują, że dysleksja nie kończy się wraz z ostatnim szkolnym dzwonkiem – zmienia jedynie swoją formę i nadal może wpływać na różne aspekty codziennego funkcjonowania. Dysleksja jest specyficznym zaburzeniem uczenia się o podłożu neurobiologicznym i nie ma żadnego związku z inteligencją. Jej źródło tkwi w odmiennym

Na poziomie deklaracji mówimy: „Chcę być blisko”, „Chcę prawdziwego związku” . Ale w zachowaniach – niejednokrotnie działamy tak,...

Coraz częściej w rozmowach o psychoterapii pojawia się pytanie o formę pomocy, która byłaby adekwatna do realnych potrzeb osób zgłaszających się po wsparcie. Nie zawsze chodzi o długotrwały proces ani o wielomiesięczne zobowiązanie. Dla wielu osób moment zgłoszenia się po pomoc jest związany z konkretną sytuacją, napięciem, decyzją albo wewnętrznym impasem, który domaga się uważnego przyjrzenia się tu i teraz. W tym kontekście terapia jednej sesji staje się nie tyle alternaty

Psychoterapia to nie tylko rozmowa i opowiadanie o tym, co się wydarzyło. To konkretna praca. To zbiór narzędzi, które pomagają zobaczyć,...

Wielu dorosłych mężczyzn trafia do gabinetu terapeuty z pytaniami, które nosili w sobie przez całe życie:„Dlaczego ciągle wszystko...

W pracy z mężczyznami temat ojca rzadko pojawia się wprost. Częściej w napięciu ramion. W skróconym oddechu. W tym, jak szybko ktoś przechodzi do działania, gdy rozmowa zbliża się do emocji. Albo przeciwnie – w nagłym wycofaniu, gdy robi się zbyt blisko. Ojciec nie zawsze jest historią, którą się opowiada. Często jest doświadczeniem zapisanym głębiej – w układzie nerwowym, w sposobie reagowania na autorytet, konflikt, bliskość. W tym, czy czujemy się bezpiecznie, gdy ktoś na

Bliskość emocjonalna uruchamia w nas procesy, które mają swoje źródło bardzo wcześnie – jeszcze zanim nauczyliśmy się je rozumieć czy nazywać. Z jednej strony przynosi ukojenie, regulację i poczucie oparcia. Z drugiej może wywoływać napięcie, niepokój, a czasem automatyczną potrzebę wycofania się. Dla wielu osób ten paradoks bywa dezorientujący: silna potrzeba relacji spotyka się z równie silnym impulsem, by zachować dystans. To doświadczenie nie jest kwestią cech charakteru

W pewnym momencie życia wielu mężczyzn zaczyna doświadczać wewnętrznego napięcia, którego nie potrafią jednoznacznie nazwać. Pojawia się poczucie pustki, przewlekłe zmęczenie, spadek motywacji i energii. To często ten etap, w którym wcześniej wyznaczone cele zawodowe zostały osiągnięte, ale nie przynoszą już poczucia sensu ani satysfakcji. Choć z zewnątrz wszystko może wyglądać stabilnie – praca, dom, rodzina – wewnątrz zaczyna zachodzić zmiana. Ciało i psychika wysyłają sygn

Drodzy Państwo,uprzejmie informuję, że będę na urlopie w dniach od 5 maja do 8 czerwca 2025 r. W tym czasie nie będę prowadził sesji...

Depresja to nie tylko smutek i łzy. To także złość, drażliwość, impulsywność, unikanie ludzi i życia. Szczególnie u mężczyzn, których...

Mężczyzna nie odkrywa swojej tożsamości w samotności. Jego rozwój wymaga obecności innych mężczyzn – ojców, mentorów, przyjaciół, którzy...

Relacja ojca z córką jest jednym z najbardziej złożonych i jednocześnie najmniej oczywistych obszarów rozwoju psychicznego. W gabinecie terapeutycznym często powraca w opowieściach kobiet – nie jako jedno konkretne wydarzenie, ale jako klimat relacji, sposób bycia razem, obecność lub jej brak. To, jak ojciec jest dostępny emocjonalnie, jak reaguje na potrzeby córki i jak radzi sobie z własnymi emocjami, staje się dla niej jednym z pierwszych wzorców relacji z mężczyzną i z au

Wielu polskich mężczyzn dorastało w domach, w których ojcowie byli nieobecni. Czasem fizycznie, bo życie zabrała im wojna albo emigracja za chlebem. Czasem emocjonalnie – bo choć byli pod jednym dachem, to znikali w pracy, alkoholu, w swoich zranieniach i nierozwiązanych historiach. Ta nieobecność zostawiła głęboki ślad – nie tylko w pamięci, ale i w ciele, w reaktywności emocjonalnej, w sposobie wchodzenia w relacje. Ślad, który nadal wpływa na to, jak kolejne pokolenia mężc

Mechanizmy obronne rzadko pojawiają się w naszym życiu jako „problem do rozwiązania”. Częściej są jak stare, dobrze znane gesty – tak oswojone, że przestajemy je zauważać. Sposób, w jaki zmieniamy temat, gdy rozmowa robi się zbyt bliska. Jak żartujemy, gdy pojawia się napięcie. Jak zaczynamy tłumaczyć, analizować i porządkować świat w głowie, zamiast poczuć to, co właśnie dzieje się w ciele. Zwykle myślimy o nich jak o czymś, co przeszkadza. Coś, czego trzeba się pozbyć. A pr

W dorosłym życiu wielu z nas nosi w sobie poczucie, że jest z nami „coś nie tak”. Że inni radzą sobie lepiej, szybciej, „normalniej”, a my działamy chaotycznie, wolniej, z większym wysiłkiem. Nawet jeśli z zewnątrz odnosisz sukcesy, w środku może pozostać nieodparte wrażenie bycia gorszym, niewystarczającym czy niekompetentnym. Takie przekonania nie biorą się znikąd — często mają swoje głębokie, wieloletnie źródła, powstałe w czasach, gdy nie mieliśmy jeszcze słów, zrozumieni